Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

 

                                                                                                                          OBWODY ŁOWIECKIE

 

W dniu 27 stycznia 1976 roku Wojewoda Olsztyński ustala granice i numerację obwodów łowieckich

Dla Koła łowieckie "Czajka" ustala się granice obwodu nr 61 o pow. 3487 ha, które biegną; od wsi Górowo szosą przez Kłopotowo ( dzisiejsza Bęsia ) i Stryjewo do drogi i drogą przez Węgój i Łabuchy do szosy i szosą przez Czerwonkę i Biesowo do strugi płynącej do jeziora Tejstymy i jego wschodnim brzegiem do Młyńczyska, skąd drogą i szosą i ponownie drogą przez wieś Tejstymy i Kruzy do wsi Górowo.

W 27 listopada2008 roku Sejmik województwa Warmińsko - Mazurskiego ustala poprzez swą uchwałę zmianę granic obwodu na obwód nr 138 o powieszchni 3909 ha

 

 

 

 

MAPA OBWODU 138 - ŁOWISKO TUMIANY

 

 

 

MAPA OBWODU 138 - ŁOWISKO WĘGÓJ

 

 

 

 

 

 

                  CHARAKTERYSTYKA OBWODU ŁOWIECKIEGO NR 138 

 

         Jest to jeden z najmniejszych obszarowo obwodów łowieckich o powierzchni 3909 ha w tym lasu.

Gatunki liściaste reprezentowane są przez buk zwyczajny, brzozę brodawkowatą, dąb szypułkowy i bezszypułkowy, olszę czarną, grab pospolity, jesion wyniosły zaś gatunki drzew i krzewów iglastych to przewagą świerka pospolitego, modrzewia europejskiego i sosny zwyczajnej. Na całym obszarze można również wyróżnić mniejsze i rozproszone grunty zalesione.

Zwarta powierzchnie leśna obejmuje dwa kompleksy leśne – leśnictwo Tumiany i leśnictwo Węgój.

 

 

                                                                                                                                        

 

Granice  obwódu nr 207 (75) o pow.5720 ha biegną;

 

     Od osady Dąbrówka Kobułcka ( dzisiejsze Borki Wielkie ) szosą przez Kamionkę Wielką do strugi i strugą oraz zachodnim brzegiem jeziora Stromek do wsi Mojtyny i stąd drogą przez Popowa Wolę i szosą przez osiedle Augustowo,następnie przez Gisiel, Labuszewo, ParlezęWielką do Dąbrówki.

 

CHARAKTERYSTYKA OBWODU ŁOWIECKIEGO NR 207

 

  Obwód ma powieszchnię 5720 ha ,lasy zajmują powierzchnię 1312 ha zaś użytki rolne 4192 ha. W strukturze leśnej w obwodzie przeważają lasy iglaste, w których dominującym gatunkiem jest sosna zwyczajna i świerk. Cały obszar obwodu jest pofałdowany, pagórkowaty z wzniesieniami w rejonie Kobułt. W pobliżu wsi znajduje się zespół przyrodniczo - krajobrazowy, „Kobułckie Wzgórza”, utworzony w celu ochrony dużego kompleksu wysokich wzgórz morenowych, porośniętych lasem. Występuje tu duża różnorodność flory i fauny. Obok znajdują się Parlewskie wzgórza o powierzchni 245 ha z głogowymi zaroślami. Obszar ten ma charakter użytku ekologicznego, gdzie zalesienia są naturalne,dominuje brzoza i wierzba szara a także sosna, dąb i olcha. Znajdują się tam niewielkie zbiorniki wodne". Parleskie Wzgórza" - użytek ekologiczny ustanowiony na mocy Rozporządzenia Nr 62 Wojewody Olsztyńskiego z dnia 28 lipca 1998 r. (Dz. Urz. Woj. Olszt. Nr 17, póz. 213) zmienionego Rozporządzeniem Nr 1 Wojewody Warmińsko- Mazurskiego z dnia 11.01.1999 r. (Dz. Urz. Woj. Warm.-Maz. Nr 2, póz. 2). Obiekt zajmuje powierzchnię 244,54 ha. Użytek stanowi wyjątkowo ciekawy pod względem geomorfologicznym i przyrodniczym obszar wzgórz, morenowych. Obszar ten, widoczny z szosy Mrągowo - Olsztyn, stanowi niezwykle istotną wartość krajobrazowo - turystyczną regionu. O jego walorach krajobrazowych decyduje bogata rzeźba polodowcowa z ciągami wzgórz moreny czołowej pociętymi licznymi zagłębieniami terenowymi o urozmaiconej sieci hydrograficznej. Malowniczy krajobraz tworzy mozaika łąk, pastwisk, nieużytków i lasów z bogatą roślinnością kserotermiczną oraz roślinność bagienna zajmująca międzymorenowe obniżenia. Znacznie zróżnicowane siedliska i zespoły roślinne są ostoją wielu rzadkich gatunków ptaków oraz wpływa na bogactwo świata owadów. Użytek ekologiczny "Parleskie Wzgórza' i rezerwat przyrody "Piłaki" (poza terenem gminy Biskupiec) stanowi zamienne zlotowisko żurawi.
Na podstawie decyzji Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa O/Olsztyn użytek ekologiczny "Parleskie Wzgórza" został przekazany w nieodpłatny zarząd na czas nieokreślony Zarządowi Mazurskiego Parku Krajobrazowego z/s w Krutyni.

 

 

 

ZWIERZYNA W OBWODACH ŁOWIECKICH

 

KŁ "CZAJKA"

 

 

  

              Dominującą zwierzyną w obu obwodach jest dzik,który rozprzestrzenił się gdzieś od lat 70 tych, osiągając wysoki przyrost w ostatnich kilkunasty latach.

  Dziki są zwierzyną leśną, chociaż nierzadko przebywają czasowo poza lasem. Najodpowiedniejsze warunki dla dzików są w obwodzie 138 , gdzie ostoją są lasy liściaste (dąb, buk), przeplatane młodnikami iglastymi, zaś enklawy łąk śródleśnych i pola uprawne w pobliżu lasu stanowią dla dzików istotny warunek do bytowania.

  Optymalne warunki dla dzików w obwodzie 207 są na podmokłych chaszczach i w zaroślach bagiennych. Mokradła, bagna i podmokłe łąki rejonu użytku ekologicznego i trzcinowiska "Łąki Dymerskie"są ulubione przez dziki szczególnie w porze letniej i jesiennej.Również na użytku ekologicznym "Parleskie Wzgórza",wśród zarośli głogów i tarniny żyje liczna populacja dzika Tam bowiem znajdują spokój i schronienie.

 

 

 

 

 

                              Sarny są zwierzęciem bytującym w obu obwodach dość licznie z tendencją malejącą jeżeli chodzi o stany  liczebne. Na spadek ilości sarny składa się wiele czynników m.in degradacja środowiska poprzez zaniechanie upraw poprzez wprowadzenie tzw programów rolnośrodowiskowych a przede wszystkim coraz większa obecność wilka w obwodzie, wyniku czego populacja zmniejszyła się co skutkowała poprawą jakości osobniczej sarny- rogacza. Ulubionym środowiskiem sarny jest teren stanowiący mozaiką lasów i obszarów rolniczo uprawnych. Wyraźnie woli ona obrzeża lasu lub takie jego partie, w których starodrzewia występują na przemian z uprawami leśnymi. Pożywienie saren składa się z urozmaiconego pokarmu roślinnego. Zwykle, są to zielone części roślin wszystkich gatunków, przeważnie trawy, zioła, liście i pączki roślin drzewiastych. W skład diety wchodzą także pędy malin, jeżyn, dzikich róż, żołędzie, orzeszki bukowe, grzyby, a także dojrzewające kłosy zbóż.

   Sarna czyni też szkody stąd największe znaczenie ma zgryzanie młodych pędów drzew. Szczególnie szkodliwe jest zgryzanie pączków wierzchołkowych, gdyż powoduje wieloletnie zahamowanie rozwoju drzewek stąd nadmiernie zinwentaryzowana w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych była przedmiotem wysokich planów odstrzału właśnie z powodu szkód w uprawach leśnych, szczególnie w obwodzie 207.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jelenie stanowią podstawowy gatunek zwierzyny grubej bytujący dość licznie, choć okresowo stany ich są różne. W okresie wiosennym gromadzą się w pobliżu łąk i lasu, tworząc chmary rodzinne z łaniami,cielakami i młodymi bykami, niepokojone przez zbieraczy poroża, za ostoję wybierają często obszar bagienny Łąk Dymerskich a również użytek ekologiczny Wzgórza Kobułckie. Tam rodzą młode i żerują na młodych pędach trzcin, traw i ziół. W okresie letnim wyruszają stąd na pobliskie pola uprawne,gdzie intensywnie żerują aby z końcem sierpnia wrócić, aby odbyć coroczne gody – rykowisko. Całe trzcinowisko rozbrzmiewa wtedy odgłosami walk byków i wyzywających porykiwań. Oprócz Łąk Dymerskich za ostoję jelenie wybierają często łąki bagienne w ok. Rudzisk-Parlezy a także rejon Kamionki i Chmielówki.

 

 

Zajace szaraki dość liczne w latach sześćddziesiątych i początku lat siedemdziątych. Poźniej w wyniku rozwoju wielkoobszarowej gospodarki rolnej stany liczbowe  uległy znacznemu zmniejszeniu. Obecnie występowanie ma charakter ograniczony i występuje w pobliżu komleksów leśnych Tumiany i Dębowo.  Brak różnorodności upraw rolnych nie  pomaga rozwojowi stanu liczbowego zajęcy ze względu na brak rozmaitośc karmy ,silną presję drapieżników w tym lisa. Stąd zaniechano w kole polowania na zające.

 

 

 

 

 

                                                     REJONY POLOWAŃ

 

 

 

 

 

 

 

         REJON POLOWAŃ - RUDZISKA / dawn.Kobułty strona lewa /

 

 

 

 

 

 

OPIS REJONU POLOWAŃ DLA ŁOWISKA RUDZISKA ( dawn.Kobułty strona lewa)

 

 

 

 

Rejon nr 1obejmuje obszar od krzyżówki dróg nr 16 i 52 dalej drogą dojazdową w kierunku Parlezy do rzeki Dymer i jej biegiem do wsi Rudziska i dalej drogą do krzyżówki Biskupiec i las Rudziska.

 

Rejon nr 2 - obejmuje obszar od wsi Rudziska po rzece Dymer do szosy i szosą do wsi Parleza Mała i stąd drogą do wsi Rudziska.

 

Rejon nr 3 - obejmuje obszar od wsi Parleza dalej drogą do wsi Borki Wlk i stąd drogą do granicy wschodniej użytku ekologicznego i dalej jego brzegiem i drogą do wsi Parleza Mała.

 

Rejon nr 4 - obejmuje obszar od wsi Rudziska drogą do wsi Parleza Mała i dalej zachodnią granicą użytku ekologicznego do zabudowań Janowskiego i dalej granicą lasu do drogi w kierunku wsi Kobułty

 

Rejon nr 5a - obejmuje obszar leśny od wsi Kobułty dalej w kierunku wsi Borki Wlk do drogi w las i dalej leśną drogą do pola Chrzona i granicą lasu do drogi i dalej szosą do wsi Kobułty.

 

Rejon nr 5b - obejmuje obszar leśny od pola Chrzona dalej zachodnią granicą lasu do zabudowań Janowskiego i dalej drogą przez las k/poletka do szosy Borki Wlk -Kobułty i stąd do drogi w kierunku lasu.

 

Rejon nr 6 - obejmuje obszar od krzyżówki dróg Borki Małe drogą przez wieś Borki i dalej drogą polną do zwyżki na dębie i dalej brzegiem lasu do ambony nr 15 i dalej zachodnia granicą pól w kierunku szosy do zabudowań i dalej szosą do krzyżówki dróg .

 

Rejon nr 7 - obejmuje obszar od wsi Borki Wlk szosą do szosy w kierunku wsi Kamionka do granicy las i wzdłuż jego do zwyżki na dębie stąd drogą polną do wsi Borki Wlk.

 

Rejon nr 8 - obejmuje obszar leśny Kamionka las.

 

Rejon nr 9 - obejmuje obszar od wsi Kobłty stąd drogą polną do osady Kobułty Zgniłki i dalej drogą do rojst i lewą stroną drogi do ambony nr 15 i dalej wzdłuż zachodniej granicy pól do zabudowań i stąd szosą do Kobułt.

 

Rejon nr 10- obejmuje obszar od wsi Kamionka Górna dalej drogą polną w kierunku osady Kobułty Zgniłki do rojst na prawo i dalej drogą do granicy lasu przy ambonie nr 15 i dalej granicą lasu do szosy i szosą do wsi Kamionki.

 

Rejon nr 11 - obejmuje obszar od wsi Kobułty drogą polną do osady Kobułty Zgniłki i dalej drogą do rojst i drogą w kierunku wsi Chmielówka do szosy i dalej do wsi Kobułty.

 

Rejon nr 12 - obejmuje obszar od krzyżówki wsi Chmielówka szosą do wsi Mojtyny stąd drogą polną do wsi Kamionka i dalej drogą polną w kierunku osady Kobułty Zgniłki do rojst i stąd drogą polną do wsi Chmielówka.

 

Rejon nr 13 - obejmuje obszar od wsi Mojtyny dalej drogą polną do wsi Kamionka stąd szosą do kanału i wschodnią granicą obwodu i brzegiem jeziora do wsi Mojtyny.

 

Przykładowy wpis do książki ewidencji powinien zawierać nazwę łowiska ,nr rejonu polowań i ewentualnie w nawiasie nr ambony lub zwyżki np. Rudziska - Rejon nr 1 ( amb.nr 1 )


 

 

                                                     CZŁONKOWIE KOŁA


 

Obecnie do koła należy 40 członków;

Jan Domagała,Leszek Drągowski,Łukasz Drągowski,Edward GadzałaStanisław Grabowski,Jakub Jesionowski,Jarosław Jesionowski,,Roman Kaliszuk,-Edward Kaproń,Łukasz Kondrat,Patryk Kostrzewski,Ryszard Kostrzewski,Wiesław Kukawka,Krzysztof Leonik,Jan Libera,Edward Maciejewski,,Mirosław Migasiuk,Daniel Nowakowski,,Henryk Pawlina,Tadeusz Pieszak,Paweł Piskorz,Wojciech Poświata,Kazimierz Przybylak,Dariusz Roman,Piotr Segieda,Jacek Struj,Kazimierz Struj,Zygmunt Struj, Szul,Józef Szul,Marek Szul,Adam Śliwiński,Piotr Zdanowicz.

Nie macierzyści KŁ  to; Marian Grajek,Jacek Leźnicki, Adam Orłowski,Jacek Piersa,Piotr Rudnicki,Jerzy Szewczyk i Michał Szewczyk.


            
 
     

        Członkowie Koła i zaproszeni goście na jubileuszu 60 -lecia KŁ "Czajka"

 

 

 MYŚLIWI CZŁONKOWIE KOŁA - ODESZLI DO KRAINY WIECZNYCH ŁOWÓW

 

 

† Adamiec Władysław ( 1940 - 2000 )

Jesionowski_Marek.jpg

 


† Marek Jesionowski ( 1960 - 2012 )

Lewandowski.jpg

†Jerzy Lewandowski ( 1948 - 2014 )

Bancerz_Andrzej.jpg

† Andrzej Bancerz ( 1961 -2015 )